اگرچه نظر عمومي جهان درباره زن در طول تاريخ جريان پرماجرا و رنجآوري دارد اما در اسلام جايگاه زن و مرد يکسان بود به نحوي که قرآن هميشه به صورت تثنيه از آنان ياد کرده و آنها را در کنار يکديگر قرار داده است. قرآن به صراحت يا به کنايه دوازده زن پاک را باعث افتخار بشريت در معرفت و فضيلت دانسته که به ترتيب عبارتند از: حلوا آسيه همسر فرعون، مادر موسي (ع)، خواهر موسي (ع)، صفورا دختر شعيب و همسر موسي (ع)، سارا همسر ابراهيم (ع)، هاجر همسر ابراهيم (ع)، همسر ايوب (ع)، بلقيس، اليزابت همسر زکريا، حنه همسر عمران و بالاخره حضرت مريم (س).