کارنامهی سپنج ”مجموعه آثار پانزده سال اول داستاننویسی محمود دولت آبادی (تقریبا بین سالهای 1341 تا 1357) است. در این آثار شاهد تجربههای اولیهی داستاننویسی دولت آبادی در مسیری پانزدهساله هستید. قلم سحار او با استادی لایههای مختلف اجتماعی را در برابر چشم خواننده قرار میدهد و دغدغهها، عشقها، درگیریها و فهمهای این مردان و زنان را بر مینماید. کارنامهی سپنج فرصتی برای بازخوانی آثار نویسندهای است که بیاغراق امروز در قلهی داستاننویسی فارسی قرار دارد و آثارش جزء جداییناپذیر ادبیات داستانی معاصر ماست. این داستانها که در قالب یک مجموعهی دوجلدی ارائه شدهاند، عبارتند از: سفر، بیابانی و هجرت ، از خم چنبر، گلدستهها و سایهها، ادبار و آیینه، آوسنه بابا سبحان، با شبیرو، عقیل عقیل، دیدار با بلوچ، روز و شب یوسف، گاواربا.
بخشی از کتاب:
شب سرد بود، باد نرمی روی گونهها و گوشهای تک رهروان آخرشب را میسوزاند. گذرگاهها خلوت شده بود و شهر در آرامش سنگینی خفته بود. ستارهها مثل جرقههایی میدرخشید و پسآبهای برف در کوچههای ناهموار از سرما به هم جوش خورده و خشکیده بود. برخورد پاپوشهای کریم با زمین چغر و زبر کوچه صدای خشک و غمناکی در فضا منعکس میکرد و توی گوشهایش فرو میریخت.
