شهید آیت الله مرتضی مطهری از جمله متفکران اسلامی بود که تلاش داشت با ضوابط دین و چارچوبهای عقلی به شبهات و سوالات روز جامعه پاسخ گوید. هر دوره و زمانهای دچار مسائلی است که از دین توقع دارد برای آنان پاسخی داشته باشد. مخصوص دین اسلام که ادعا دارد برنامهای جامع و کامل برای تمام بشر تا روز قیامت است و توانایی دارد برای تمامی ساحتهای زندگی رهنمودهایی حیات بخش ارائه دهد.
از جمله مهمترین مباحث مطرح شده در قرن اخیر که چالشهای بسیار زیادی ایجاد کرده و زمینه ساز تحولات اجتماعی و اقتصادی بزرگی بود مساله نسبت میان زن و مرد و چیستی رابطه میان این دو جنسیت است. در قرن اخیر ادعای برابری زن و مرد در تمامی عرصهها مطرح شده و جنبشهای فمینیستی به دنبال احقاق حقوق از دست رفته زنان هستند و می خواهند ظلمی که در طول قرن های متمادی بر این جنس ضعیف رفته را بازستانند. در این دوره موضع اسلام نسبت به این قضیه چیست. آیا قوانین و دستورات اسلام مردسالارانه است و مثل دیگر جوامع باعث ظلم بر زنان میشود یا اینکه اسلام ناب محمدی در واقع احیاگر حقوق آنان و محافظ آزادی حقیقی آنان است؟ شهید مطهری در یک سلسله سخنرانی 15 جلسه ای تلاش کرده با استناد به متون وحی و سنت و با برداشتی عقلانی از این عبارات توضیحی دقیق از دیدگاه دین به مردم ارائه دهد. ایشان در این حیطه بر روی مباحث بسیار حساسی دست گذاشته که در اینجا به چند سرفصل آن اشاره می شود: فلسفه حریم زن و مرد بیگانه، مقایسه طرح اسلام با طرح دنیای غرب، حکم نگاه و پوشش، زن و بردگی مدرن از جمله سرتیترهایی هستند که حتی پس از چهل سال برای بسیاری از جوانان سوال است و همچنان این بیانات می تواند برایشان راهگشا باشد.
در ادامه برشی از این کتاب را میخوانید:
در قرآن همیشه کلیات ذکر میشود مگر در مسائل مربوط به غریزه جنسی که خود قرآن ذکر کرده است از بس که این موضوع اهمیت دارد آیا راجع به نماز جزئیات را ذکر کرده که نماز صبح را چطور بخوان؟ در باب روزه هم از کلیات تجاوز نمیکند. زکات را میفرماید بدهید از چه چیز؟ ذکر نمیکند. به سنت واگذار کرده است. خمس همین طور در معاملات میفرماید: «أَحَلَّ اللهُ الْبَیْعَ َوحَرَّمَ الرّبوا» . «أوفوا بالعقود» ". ولا تأکلوا أمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ کُن لا یکون دولةٌ بَیْنَ الْأَغْنِیَاءِ منکم . اما جزئیات را ذکر نمیکند. به سنت گذاشته است. وقتی قرآن خودش جزئیات مسائل جنسی را میگوید یعنی اینها را به سنت خودم واگذار نمیکنم بلکه بیان میکنم بس که مهم است.
