در پائیز 1963 پزشکان بیماری ALS استیون هاوکینگ را تشخیص دادند. او که هنگام مرگ 76 سال داشت 53 سال بیشتر از آنچه انتظار میرفت زندگی کرده بود. در طول آن سال ها، هاوکینگ بزرگترین نقش را در پیشرفت دانش کیهان شناسی از زمان آلبرت اینشتین به این سو ایفا کرد.
به علاوه هاوکینگ در مدت زندگی حرفه ای طولانی اش در مقام استاد راهنما 39 دانشجوی دوره دکتری را با موفقیت سرپرستی .کرد ،اما او فقط فیزیکدان، ریاضیدان و دانشمند تربیت نکرد بلکه با کتاب هایش که میلیون ها نسخه از آنها در دهه های گذشته به فروش رسیدند به همه جهانیان آموزش داد اشتیاق به آگاه کردن مردم عادی از کارهای علمی اش باعث شد که به نگارش کتاب های علمی آسان فهم و حضور در تلویزیون و سینما روی آورد. عشق هاوکینگ به زندگی که حتی معلولیت جدی نتوانست آن را سرد کند، همچنین مردم گرایی و خوش بینیاش از او سرمشقی برای همه ما ساخته است.